برنامه نوردهی متناوب شامل دوره های نوردهی و تاریکی می باشد که در طول شبانه روز تکرار می گردد. تقسیم کردن دوره های خاموشی به 2 قسمت یا بیشتر، می تواند بر روی پارامتر های تولید در جوجه های گوشتی، تاثیر گذار باشد. 

برای مثال وزن لاشه هنگام عرضه به بازار و درصد گوشت سینه می تواند بیشتر شود. با استفاده از برنامه های نوردهی متناوب، پرندگان به صورت تکه تکه خوراک دهی می شوند و فعالیت های اضافی که توسط الگوهای منظم نوردهی و خاموشی ایجاد شده می تواند بر روی سلامت پا و کیفیت لاشه موثر باشد. لازم به ذکر است که در برنامه های نوردهی متناوب آبخوری و دانخوری باید به میزان لازم فراهم گردد.

مدیریت آب و هوای گرم

در شرایط گرم آب و هوایی برنامه نوردهی باید به گونه ای تنظیم شود که بیشترین آسایش برای پرنده فراهم شود. برای مثال مصرف خوراک در اوج ساعات گرما قطع شده و در این ساعت ها

خاموشی اعمال گردد و ساعاتی از شب جهت نوردهی تنظیم گردد تا به پرندگان اجازه مصرف خوراک در زمان خنک داده شود.

رنگ نور و منبع آن:

چندین نوع از منابع نوردهی می تواند در جوجه های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. رایج ترین منابع نوری شامل لامپ های التهابی، فلورسنت و یا LED می باشد.

لامپ های التهابی طیف مناسبی از نور را تامین می کنند، ولی از لحاظ بازدهی انرژی مناسب نیستند.

لامپ های فلورسنت نسبت به لامپ های التهابی، اقتصادی تر می باشند. ولی شدت نور آنها به مرور کاهش یافته و قبل از اینکه از بین بروند باید آنها را تعویض نمود.

لامپ های LED از نظر بازدهی مناسب بوده و رنگ های مختلف آن را می توان انتخاب نمود. قیمت ابتدایی آن بالا بوده ولی طول عمر آن زیاد است.

در تحقیقات صورت گرفته در ارتباط با طول موج های مختلف با شدت نور یکسان، به نظر می رسد زمانی که از طول موج 415 الی 560 نانومتر (بنفش و سبز) استفاده می شود، سرعت رشد جوجه های گوشتی نسبت به زمانی که از طول موج بیشتر از 635 نانومتر (قرمز) و یا رنگ سفید استفاده شود، افزایش می یابد.

شدت نور:

در ارتباط با شدت نور، شرایط محیطی باید بررسی شود. در مقالات اشاره شده که شدت نور در هفته اول 40 – 30 لوکس و پس از آن 10 – 5 لوکس باعث بهبود مصرف خوراک و رشد می گردد. شدت نور کمتر از 5 لوکس در طول روز باعث تاثیر منفی بر روی میزان مرگ و میر، ضریب تبدیل غذایی و رشد می گردد.

تاثیرات منفی شدت نور پایین:

1- بر رشد چشم پرنده تاثیر منفی دارد.

2- منجر به افزایش زخم کف پا، ناشی از بستر می شود.

3- کاهش فعالیت و رفاه پرنده

4- تاثیر منفی بر روی وضعیت فیزیولوژیکی پرنده، به نحوی که پرنده قادر به تشخیص تفاوت بین شب و روز نمی باشد.

جهت راهنمایی و مشاوره میتوانید با دپارتمان فنی شرکت آریاداتیس در تماس باشید .

در گذشته برنامه نوردهی توسط بسیاری از پرورش دهندگان جوجه های گوشتی به صورت مداوم استفاده می شد (نوردهی طولانی مدت همراه با یک دوره کوتاه خاموشی نهایتا یک ساعت). 

عقیده بر این بود اگر نوردهی به صورت مداوم باشد، پرندگان غذای بیشتر خورده و سریع تر رشد می کنند. امروزه مشخص شده که این عقیده اشتباه می باشد. نوردهی مداوم نه تنها باعث کاهش وزن نهایی مرغ شده، بلکه باعث تاثیرات منفی بر روی سلامت و آسایش پرنده می شود. جدید ترین تحقیقات پیشنهاد می کند که:

* پس از 7 روزگی 6 - 4 ساعت خاموشی می تواند مناسب باشد.

* هیچ کاهش رشدی تا سن 39 روزگی به علت اعمال برنامه نوردهی دیده نمی شود.

* میزان تلفات به علت عارضه مرگ و میر ناگهانی (سکته) و وقوع عارضه آسیت و نارسایی های اسکلتی کاهش می یابد.

* تحرک پرنده بهبود یافته و وقوع زخم ناشی از بستر کاهش می یابد.

* میزان گوشت تولیدی عضلات ران افزایش می یابد.

* با افزایش میزان استراحت پرنده، آسایش و رفاه مرغ بهبود می یابد.

اینکه کدام برنامه نوردهی بر روی تولید جوجه های گوشتی تاثیرگذار بوده تحت تاثیر چندین عامل می باشد:

* زمان اجرای برنامه نوردهی: اجرای زود هنگام برنامه نوردهی بیشترین تاثیر را بر روی سلامت پرنده دارد.

* محیط: تاثیر افزایش تراکم گله (بیش از مقادیر توصیه شده) که در این حالت افزایش ساعات خاموشی اشتباه می باشد.

* مدیریت خوراک دهی: تاثیر محدودیت فضای دانخوری که در این حالت نیز افزایش ساعات خاموشی اشتباه می باشد. در این حالت کمک گرفتن از ساعات خاموشی طبیعی شبانه روز، باعث بهبود اعمال برنامه نوردهی می گردد.

* نرخ سرعت رشد پرنده: اعمال برنامه نوردهی باعث افزایش سرعت رشد پرنده خواهد شد.

در همه برنامه های نوردهی در مراحل اولیه رشد (تا سن 7 روزگی) توصیه شده 23 ساعت نوردهی و 1 ساعت خاموشی اعمال گردد. 

این امر موجب می شود که مطمئن شویم جوجه ها مصرف خوراک مناسبی در هفته اول داشته اند. کاهش ساعات نوردهی در هفته اول باعث کاهش مصرف دان پرنده شده و باعث کاهش وزن گیری پرنده می شود. توصیه شده حداقل 4 ساعت خاموشی از سن 7 روزگی برای پرنده تامین گردد. ضعف در اجرای برنامه نوردهی موجب می شود که مصرف خوراک پرنده به علت کمبود خواب دچار اختلال شود. همچنین عملکرد بیولوژیکی پرنده کاهش یافته و همینطور آسایش و رفاه پرنده هم کم شود.

برنامه های دقیق نوردهی جوجه های گوشتی با توجه به سویه جوجه های پرورشی و همچنین شرایط منطقه ای متفاوت می باشد.

در قسمت بعدی با توضیحاتی در خصوص برنامه های نوری متناوب و بیان مواردی مهم و تاثیر گذار در مدیریت نوردهی همراه شما خواهیم بود .

جهت راهنمایی و مشاوره میتوانید با دپارتمان فنی شرکت آریاداتیس در تماس باشید .

یک جوجه گوشتی تا 45 روزگی ، حدود 1000 ساعت زندگی میکند. اگر این جوجه این مدت کوتاه را تحت شرایط نور طبیعی زندگی کند نیمی از زندگی خود را در تاریکی خواهد گذراند که در این شرایط اکثر پرندگان قادر به استفاده از غذا و آب نیستند...

پرندگانی که به طور کامل پر در آورده اند، برای اینکه در نقطه آسایش باشند، تفاوت اساسی بین دمای سالن و دمای سطح بدن آنها وجود دارد. زمانی که دمای سالن بیشتر و بیشتر می شود، بهره وری مکانیسم خنک کردن دمای بدن پرنده کمتر و کمتر می شود...

تهویه حداقل مجهز به تایمر بوده و در ابتدای دوره پرورشی یا در آب و هوای سرد، این سیستم حداکثر هر 5 دقیقه یک بار روشن می شود. با رشد پرنده و بزرگ شدن آن و یا در آب و هوای گرم، حالت تایمر کنار گذاشته شده و هواکش ها بیشتر بر اساس دما کار می کنند...

 اگر دما بیش از اندازه زیاد شود، جهت جلوگیری از تولید گرما، مصرف خوراک قطع شده و نهایتا شاهد افزایش میزان مرگ و میر در طیور گوشتی می باشیم...

1️⃣ تهویه طبیعی که در کشور ما چندان قابل اجرا نمی باشد.

2️⃣ تهویه با هواکش

برنامه های نوری باید به سهولت قابل اجرا باشند زیرا برنامه های نوری پیچیده، رسیدن به موفقیت را با مشکل مواجه می سازند. این برنامه ها باید با توجه به موقعیت جغرافیایی منطقه اجرا شده و این برنامه ریزی باید قبل از شروع دوره پرورشی باشد.

طبق توصیه کارشناسان، امروزه مناسب ترین سن برای شروع اجرای محدودیت های غذایی در طیور گوشتی، از حدود سن ۷ روزگی الی ۲۳ روزگی می باشد.