نه «او» زن بود و نه «من» مرد.

میان ما،

فقط گفت‌وگویی بود ساده،

با طعم همدلی،

با رنگ انسانیت.

جایی که قلب‌ها حرف می‌زنند،

جنسیت‌ها سکوت می‌کنند.

نه نقش، نه کلیشه.

فقط من و تو؛

در یک گفت‌وگوی انسانی.

نه زن بودن، نه مرد بودن.

فقط انسان بودن کافی‌ست.

فلورانس بعد از ازدواج، ارتباط خودش با دوست پسرش رو حفظ کرد

ما به همه چی، بر اساس باورها و نگرش خودمون نگاه می کنیم.

شما رو به شنیدن این نمایشنامه دعوت می کنم

شما رو به شنیدن قسمت ششم از این پادکست دعوت می کن

به نظر من اون قفس پرنده، نماد عشق و دوست داشتنه. شما رو به شنیدن فصل پنجم دعوت می کنم

سال دو هزار از كودكى مى شنيديم كه سال سقوط و سال فرار است، براى من سال بازگشت بود. با چمدانی پر از رويا و تخيل و نمايشنامه به تنها جايی بازكَشتم كه تئاتر برايم تمام معنای خود را هنوز نگه داشته بود و هنوز هم نگه داشته است. تئاتر ايران، دور از صحنه های نمایشی قراردادی و منجمد فرانسه، براى من افق تازه هاى را مى گشود. كلام تئاترى، فضاى زنده، رويارويى با تماشاگر تشنه و گرسنه ى آنچه صحنه میتواند برایش به ارمغان بياورد، همه ى اينها معنای راستين خود را در همان اجراها و تمرين هاى اولى كه در تئاترشهر ديدم پيدا مى كرد.

شما رو به شنیدن قسمت دوم دعوت می کنم.