ارشاد العوام جلد اول

 از تصنیفات عالم ربانی و حکیم صمدانی مرحوم آقای حاج محمد کریم کرمانی اعلی الله مقامه

با صدای استادمکرّم آقای حاج سید محمدصادق پورموسویان ایده الله

فایل کامل کتاب در دو قسمت

   ارشاد العوام جلد اول

 از تصنیفات عالم ربانی و حکیم صمدانی مرحوم آقای حاج محمد کریم کرمانی اعلی الله مقامه

با صدای استادمکرّم آقای حاج سید محمدصادق پورموسویان ایده الله

فایل کامل کتاب در دو قسمت

قسمت صد و سوم

فصل : در رد اقوال حكما كه به معراج روحانی قائل هستند

قسمت صد و دوم

فصل : در بيان معراج حضرت رسول به جسم شريفش و لباس و نعلين و كيفيت آن

قسمت صد و یکم

فصل : در بيان بعض اخبار معراج و بيان سدرةالمنتهی و رفرف اخضر و جبرئيل و روح و نماز پروردگار

قسمت صدم

فصل : در بيان تنزل عقل تا اين خاك و بيان قوس نزول و صعود و بيان قاب قوسين

قسمت نود و نهم

فصل : در اينكه شخص كلی عالم را به وجود خود پر كرده و عروج او از همه اطراف است

قسمت نود و هشتم

فصل : در اينكه لطيف از كثيف می‌گذرد و صدمه به آن نمی‌زند مانند آتش كه از سنگ می‌گذرد

قسمت نود و هفتم

فصل : در اينكه هرچه از جای خود به زير بيايد آنچه به خود بگيرد دخل به ذات او ندارد و پيغمبر اول موجودات است و اين عرضها كه ديده می‌شد نيست

قسمت نود و ششم

فصل : در اينكه برای افلاك و عناصر حيّزی است كه بالطبع در مكان خود می‌ايستد

قسمت نود و پنجم

فصل : در اينكه بدن پيغمبر و ائمه كلی است مانند جسم مطلق

قسمت نود و چهارم

فصل : در فرق ميان بدن اصلی و بدن عارضی و اينكه ممكن است حضرت امير علیه‌السلام از اعراض اين عالم چند بدن بگيرد

قسمت نود و سوم

فصل : در اينكه بدن بشری پيغمبر بهترين ابدان است و بيان مناسبت روح و بدن و اينكه بدن آن حضرت اشرف از عرش است

قسمت نود و دوم

فصل : در اينكه معجزه امر محالی نيست و با اسباب مناسب خود می‌شود نهايت خلاف عادت متعارفی است

قسمت نود و یکم

فصل : در اينكه پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در هر عالمی قطب و قلب آن عالم است و بيان كيفيت هضم غذا و صفای آن و حكايت آن مراتب بالا را

قسمت نودم

🔹مطلب چهارم : در بيان حقيقت معراج است و در آن چند فصل است: 

🔹فصل : در اينكه وقتی پيغمبر تشريف آورد كه مردم بت‌پرست بودند و سنگ و آتش و حيوان مي پرستيدند

قسمت هشتاد و نهم

فصل : در بيان اينكه بدن پيغمبر و ائمه علیهم‌السلام تدريجی زمانی است و عقل و روح و نفس ايشان تدريجی دهری است و الهام دهری لازم دارد و اما فؤاد ايشان محتاج به يك الهام بيش نيست

قسمت هشتاد و هشتم

فصل : در بيان اينكه بعد از اعتدال حقيقی اعتدال اضافی است و بيان اعتدال انبيا و مقام قطبيت و عليت ايشان و كيفيت نزول وحی

قسمت هشتاد و هفتم

فصل : در اينكه پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله منزه‌ترين خلق است از صفات خلقی و شبيه‌ترين خلق است به صفات خداوندی

قسمت هشتاد و ششم

فصل : در دليل خاتميت پيغمبر و كيفيت تنزل و ترقی عقل

قسمت هشتاد و پنجم

فصل : در اينكه پيغمبران بعضی مبعوث بر نفس خود هستند و بعضی مبعوث بر قومی و بعضی بر كل عالم و هر مخلوقی را دو جهت است

قسمت هشتاد و چهارم

فصل : در اينكه عالم از شعاع جسم پيغمبر خلق شده

قسمت هشتاد و سوم

فصل : در اينكه انسان مركب است از ده‌قبضه نه‌قبضه از آسمان و يك‌قبضه از عناصر

قسمت هشتاد و دوم

فصل : در اينكه پيغمبر اشرف از جميع خلق است و بايد برای جميع معجزه داشته باشد

قسمت هشتاد و یکم

فصل : در اينكه پيغمبری علامت خدايی لازم دارد

قسمت هشتادم

فصل : در اينكه خلق محتاج به معلم هستند و معلم از جور خلق بايد باشد

قسمت هفتاد و نهم

مقصد چهارم : در معرفت رسالت است و در آن چند فصل است: 

فصل : در تعداد مراتب انسان از فؤاد تا جسم و اينكه معرفت رسالت تكليف جسم است

قسمت هفتاد و هشتم

فصل : در اينكه پيغمبر و ائمه صلوات‌الله‌عليهم باب خدا هستند به سوی خلق و باب خلقند به سوی خدا و هر كه از غير باب داخل شود دزد است

قسمت هفتاد و هفتم

فصل : در اينكه پيغمبر علت فاعلی است و ذات مستقلی نيست و شريك خدا نيست بلكه خلقی است ضعيف نزد خداوند

قسمت هفتاد و ششم

فصل : در اينكه علت و سبب خلق بايد پيش از خلق ايجاد شود

قسمت هفتاد و پنجم

فصل : در اينكه ذات خداوند هميشه بر يك حال است و تغيری در آن نيست و هرچه غير از ذات است متغير است و تغير در ذات خدا نيست

قسمت هفتاد و چهارم

فصل : در اينكه بعضی ابواب جزئی است و بعضی كلی و باب اعظم پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله است 

قسمت هفتاد و سوم

فصل : در اينكه هر سبب خاصی بابی‌ است برای فيض خاصی و هر كه طالب هر فيضی است بايد به باب خاص آن رجوع كند

قسمت هفتاد و دوم

مقصد سيوم : در معرفت ابواب است و در آن چند فصل است

فصل : در اينكه خدا غنی است و خلق محتاج به اسبابند و اسباب هر عالمی بر حسب آن عالم است

قسمت هفتاد و یکم

فصل : در معانی سفلی كه مقام شيعيان است و شيعه كتاب مبينی است كه جميع علوم در آن ثبت است و نمی‌توان آن را خواند مگر به تعليم استاد بالغ

قسمت هفتادم

فصل : در اينكه همه اسماء و صفات خدا فرع وجود پيغمبر است و اوست اسم اعظم اعظم اعظم

قسمت شصت و نهم

فصل : در اينكه خلق اول را نهايتی نيست پس محيط است

قسمت شصت و هشتم

فصل : در اينكه آنچه در خلق هست در ذات محال است و خدا علت خلق نيست

قسمت شصت و هفتم

مقصد دويم : در معرفت معانی است و در آن چند فصل است 

فصل : در اينكه معانی جمع معنی است يعنی آنچه ظاهر می‌شود

قسمت شصت و ششم

فصل : در اينكه خلق مأمورند به توحيد خداوند به طوری كه خودش خود را ستوده و اينكه پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله ستايش خداست

قسمت شصت و پنجم

فصل : در اينكه بالاتر از اين عالم هزارهزار عالم و هزارهزار آدم است و پيغمبر در همه آن عوالم پيغمبر است

قسمت شصت و چهارم

فصل : در اينكه خدا بود و خلق نبودند و اول خلق محمد و آل‌محمدند صلوات‌‌‌الله‌عليهم‌اجمعين و معرفت ايشان هم محال است و آنچه ما بفهميم از جور خودمان است

قسمت شصت و سوم

فصل : در اينكه خدا را مكانی نيست و در همه‌جا به ذات خود حاضر است و رمزی در اين مقام

قسمت شصت و دوم

فصل : در اينكه اصل بندگی معرفت صانع است و اينكه كلام انبياء و اولياء را حمل بر حقيقت بايد كرد

قسمت شصت و یکم

فصل : در اينكه خدا محتاج به عبادت نيست و خلق محتاج به عبادتند و جهت بندگی را خدا بايد خلق كند و تا خداوند تكليفی نكرده نبايد بر خود تكليف قرار داد

قسمت شصتم

فصل : در محال‌بودن فهم ذات خدا بر جميع خلق و اينكه راه مسدود است و طلب مردود

قسمت پنجاه و نهم

فصل : در اينكه خدا خلق را از چيزي نيافريده

قسمت پنجاه و هشتم

مطلب سيوم : در معرفت پيغمبر آخرالزمان است در چهار مقام و در آن چند فصل است:

مقصد اول : در معرفت بيان است و در آن چند فصل است: 

فصل : در احديت ذات و امتناع رسيدن خلق به او و اينكه وجه او خلق اوست كه آن را برگزيده و چون شريف است به خود نسبت داده

قسمت پنجاه و هفتم

فصل : در كيفيت رسانيدن پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله تكاليف جمادات و نباتات و حيوانات را به آنها و اينكه او اول ماخلق الله است و در هر مرتبه از مراتب خلق تنزل فرموده

قسمت پنجاه و ششم

فصل : در اقبال و ادبار عقل و تنزل و ترقی خلق و اينكه پيغمبران مقدمه پيغمبر ما بودند و هرچه در وجود مقدم است در ظهور مؤخر است

قسمت پنجاه و پنجم

فصل : در اختلاف مصلحتهای خلق در هر عصری و تطبيق عالم كبير با انسان كه عالم صغير است

قسمت پنجاه و چهارم

فصل : در اينكه نور هر چيزي تابع اوست و خلق تابع نور خدا و مختارند و براي هر خلقي پيغمبری و شريعتي است و پيغمبر ما بر همه پيغمبر است

قسمت پنجاه و سوم

فصل : در اينكه اعظم دليلها بر حقيت پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شريعت او است كه با جميع عقول سليمه موافق است

قسمت پنجاه و دوم

فصل : در اينكه حكمت ناتمام باعث هلاكت است و اينكه شيطان هر كسی مناسب او است و ذكر بعضی از فضايح اعمال باب مرتاب

قسمت پنجاه و یکم

فصل : در اينكه اعظم دليلها بر اثبات پيغمبران تقرير و تصديق خداست و تحقيق اين دليل

قسمت پنجاهم

فصل : در بيان بعض فضائل قرآن و اينكه عقل و علم محمدی است قولی و حروفی و پيغمبر حقيقت قرآن است و اينكه عالم كتاب فضائل آل‌محمد علیهم‌السلام است و كتابهای آسماني گوشه‌ای از قرآن است

قسمت چهل و نهم

فصل : در اينكه قرآن اعظم معجزات است و باقی و دائم است و مشتمل بر علوم بسيار است و اينكه علم اشرف معجزات است 

قسمت چهل و هشتم

فصل : در بعض وجوه اعجاز قرآن و دليل تقرير خداوند كه كسی مثل آن را نياورده

قسمت چهل و هفتم

مطلب دويم : در اثبات پيغمبری پيغمبر آخرالزمان صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و فضائل

آن جناب است و در آن چند فصل است

فصل : در اينكه شبهه نيست كه محمدبن‌عبدالله صلی‌الله‌علیه‌و‌آل در مكه ظاهر شده و ادعاي پيغمبری فرموده و معجزه هم داشته و از آن جمله است كتاب و سنت او و خدا هم امر او را باطل نكرد

قسمت چهل و ششم

فصل : در بیان اینکه خلق چون از اغوای نفس صلاح خود ار ترک می‌کردند خداوند هم امور عظیمه را طبیعی آنها قرار داد مانند خوردن و خوابیدن و از آن جمله است حس احتیاج به کسی که رفع احتیاج دنیا و آخرت آنها را بنماید و حس احتیاج به پیغمبر و امام و رکن‌رابع طبیعی این خلق است

قسمت چهل و پنجم

فصل : در اینکه وجود پیغمبر از حکمت و لطف خداست و امر او باید کامل باشد و بر احدی مشتبه نشود

قسمت چهل و چهارم

فصل : در اینکه خدا از ادراک خلق بالاتر است و باید اشخاص معتدلی را در میان خلق برانگیزاند

قسمت چهل و سوم

فصل : در اینکه نطفه پیغمبر باید پاک باشد و برای هر جسدی روحی مناسب آن است و بعض صفات پیغمبران

قسمت چهل و دوم

فصل : در اینکه پیغمبر باید معصوم از سهو و نسیان و خطا باشد و باید در امر دین سهو نکند

قسمت چهل و یکم

فصل : در اینکه عصمت سر همه کمالات است و بیان صفات لازمه پیغمبران

قسمت چهلم

فصل : در اینکه حاکم خدایی و گمراه‌کننده شیطانی با هم مشتبه نمی‌شوند و اینکه دو مختلف هر دو حق نیستند و اینکه ساحر اگر مدعی امری از جانب خداوند شود خدا سحر او را باطل می ‌کند

قسمت سی‌ و نهم

فصل : در فرق معجزه با سحر و بیان صفات صاحب معجزه و ساحر

قسمت سی‌ و هشتم

فصل : در اینکه پیغمبر باید صاحب معجزه باشد و بیان شرافت انسان بر جن و ملک و اینکه باید هر کاری را که پنهان است علامت آن را طلب کرد

قسمت سی‌ و هفتم

فصل : در اینکه پیغمبر باید معصوم باشد و حاکم اگر معصوم نباشد حاکم دیگر می‌خواهد

قسمت سی‌ و ششم

فصل : در بیان صفت پیغمبر معصوم و بیان معنی عصمت در چهار مقام

قسمت سی‌ و پنجم

فصل : در اینکه پیغمبران به منزله دل هستند و رعیت اعضاء و چنانکه واسطه فیض شریعت هستند واسطه ایجاد خلق هم هستند 

قسمت سی‌ و چهارم

فصل : در اینکه خدا یگانه است و خلق مختلف و از واحد خبر نمی‌شوند مگر به واسطه واحد معتدلی مثل اعضاء انسان که از روح خبر نمی‌شوند مگر به واسطه قلب

‍قسمت سی‌ و سوم

فصل : در اینکه برای خلق فایده‌ایست که ظاهر نمی‌شود مگر به ابقای خلق و باقی نمی‌مانند مگر اینکه نفع و ضرر خود را بدانند و آن را نمی‌دانند مگر به تعلیم انبیاء

‍قسمت سی‌ و دوم

فصل : در حکمت خلق و بنی‌آدم که شهری طبیعتند و طبایع مختلفه دارند و اختلاف آنها موجب فساد است پس حاکمی ضرور دارند

قسمت سی‌ و یکم

قسمت دویم : در معرفت پیغمبران است و در آن چهار مطلب است

مطلب اول : در اینکه در هر عصری پیغمبری ضرور است و صفت آن و در آن چند فصل است

فصل : در معنی پیغامبر و پیغام‌آور

قسمت سی‌ام

فصل : در اینکه در هر مرتبه از مراتب از جسم و نفس و عقل جهت عبادت فرق می‌کند و بیان جهت عبادت جسم

قسمت بیست و نهم 

فصل : در اینکه باید جهت عبادت را برای معبود خواست نه بر عکس و به امید بهشت یا ترس جهنم نباید عبادت کرد بلکه محض اطاعت باید عبادت کرد 

قسمت بیست و هشتم 

فصل : در فرق میان معبود و جهت عبادت در ضمن مثال 

قسمت بیست و هفتم

فصل : در وضوح قبح بت‌پرستی و اینکه سنیان که خود خلیفه قرار دادند و صوفیان که صورت مرشد را پرستیدند و عوام ما که علمای بد را تقلید می‌کنند همه اینها بت‌پرستی است

قسمت بیست و ششم

مطلب چهارم : در توحید عبادت و پرستش خداوند به یگانگی و در آن چند فصل است

فصل : در اینکه همه خلق بنده خدایند

قسمت بیست و پنجم

فصل : در بیان امر بین الامرین و حکمت آن

قسمت بیست و چهارم

فصل : در بیان مسئله جبر و تفویض که نه این است و نه آن و دلائل بر این مطلب 

قسمت بیست و سوم

فصل : در اینکه عدل از اصول دین و جزو معرفت خداست و اصل جداگانه‌ای نیست، مثل سایر صفات خداوند که همه از اصول دین است و برسی اصول پنجگانه و بیان قول شیخ مرحوم و سید مرحوم اعلی الله مقامهما که فرموده‌اند پنج است و اینکه صفات ثبوتیه و سلبیه که می گویند از طریق سنیان است و حدیث ندارد 

قسمت بیست و دوم

فصل : دربیان عدل خداوند و اثبات آن

قسمت بیست و یکم

فصل : در اینکه خدا را دو لوح است لوح محفوظ و لوح محو واثبات و علم اولی مخصوص خداست و علم دویمی را ائمه و انبیاء دارند و بیان شب قدر

قسمت بیستم

فصل : در تحقیق مسئله بدا و اسباب آن

قسمت نوزدهم

فصل : در اینکه اسباب بعضی لطیف ترند و بعضی کثیف تر و هرچه بالاتر است لطیف تر است تا سبب آخر که نماینده صفت یگانگی خداست بلکه یگانگی خدا همان است و بیان توحید افعال 

قسمت هجدهم

فصل : در اینکه خدا محتاج به جنبش نیست و خلق محتاج به جنبش هستند تا از رضا و غضب خدا مطلع شوند و جنبشی بالای جنبشی است تا به یک جنبش می رسد که بی واسطه از اراده خدا مطلع می شود 

قسمت هفدهم

مطلب سیوم : در توحید افعال خداوند است و در آن چند فصل است

فصل : در معنی فعل و کار و اینکه کار جنبش کارگر است و جنبش هر کاری مناسب آن کار باید باشد و همچنین اسباب آن

قسمت شانزدهم

فصل : در اینکه برای چیزها دو اسم است یکی اسم همه آن و یکی اسم اجزا و صفات آن و اینکه اسم علامت است و علامت چند قسم است زید گفتنی هست زید نوشتنی هست و زید شنیدنی هست و شکل زید هم هست که حقیقة اسم زید شکل آن است و همچنین است اسماء خداوند 

قسمت پانزدهم

فصل : در اینکه خداوند به یگانگی خود در صفات جلوه فرموده و این یگانگی خلق اوست و این را واحدیت گویند و یگانگی ذاتی را احدیت گویند، و بیان فرق این دو

قسمت چهاردهم

فصل : درصفات افعال و بیان اینکه تا خداوند فعلی از او سر نزده آن فعل صفت او نیست

قسمت سیزدهم

فصل : در صفات اضافه که قرین به خلق می شود پس خلق است و چون خلق شریفی است خداوند به خود نسبت داده

قسمت دوازدهم

فصل : در بیان کمال توحید در صفات ذاتی خداوند

قسمت یازدهم

فصل : در اینکه صفات ذاتی چسبیده به ذات نیست و غیر ذات هم نیست بلکه عین ذات اوست چنانکه خودش خود را ستوده

قسمت دهم

مطلب دوم : در توحید صفات خداوند، و در آن چند فصل است

فصل : در صفات ذاتی و اضافه و افعال و بیان هر یک از آنها و اینکه چنانچه سخن گفتن در ذات خداوند کفر است در صفات ذاتی او هم کفر است

قسمت نهم

فصل : در فهمیدن یگانگی خداوند به طور تنزه و کمال و بیان ذات و صفت و اینکه اول دین معرفت است و بحث و جدال در خداوند کفر است

فصل : در بطلان مذهب وحدت وجود و صوفیه لعنهم‌الله

قسمت هفتم

فصل : نهایت معرفت این است که از مصنوع پی به صانع برند و برای این خلق صانعی است

قسمت ششم

فصل : در اینکه مخلوق پی به ذات نمی‌برند

@navaybasirat

قسمت پنجم

فصل : در اینکه یکی بودن خدا مثل یکی بودن خلق نیست که مرکب از اجزاء باشد

قسمت چهارم

فصل : حاکمان پیغمبران هستند و پیغمبران صاحب علامات پیغمبری بوده‌اند و همه گفته‌اند که خدا یکی است و متخلفین خود را هلاک کرده‌‌‌اند و اگر خدای دیگری بود سکوت نمی‌کرد

قسمت سوم

فصل : اناسی مدنی الطبع و مختلف الطبایعند و حاکم ضرور دارند

قسمت دوم

فصل : این عالم صانع دارد و صانع آن حکیم است

قسمت اول 

مقدمه

قسمت اول : درشناختن خداوند عالم و در آن چند مطلب است

مطلب اول : درشناختن یگانگی ذات خداوند و در آن چند فصل است

فصل : در اینکه این عالم تازه پیدا شده